Parafia Matki Bożej Częstochowskiej

w Drygałach

BISKUP EŁCKI

EDYKT
w sprawie beatyfikacji i kanonizacji Sługi Bożego
Księdza Kazimierza Aleksandra Hamerszmita
{mosimage}
W dniu 5 lutego 1996 roku w Suwałkach odszedł do Pana po wieczną nagrodę ks. prałat Kazimierz Aleksander Hamerszmit, kapłan diecezji łomżyńskiej, wieloletni proboszcz parafii św. Aleksandra w Suwałkach.
Jako neoprezbiter został pojmany przez hitlerowców osadzony w obozie koncentracyjnym w Działdowie, a następnie w Sachsenchausen i Dachau. Okazał się tam odważnym świadkiem Chrystusowej Ewangelii. Po uwolnieniu, przez prawie 57 lat życia w kapłaństwie, zasłynął niezwykłą wiernością powołaniu i wielką gorliwością apostolską. Całym swoim życiem świadczył o Chrystusowej Ewangelii, zdając się całkowicie na wolę Boga oraz Maryję Dziewicę.
Z umiłowania Eucharystii czerpał siły, pogłębiał i umacniał swoje życie duchowe. Z gorliwością i prostotą głosił Słowo Boże i niezmordowanie służył sakramentem pokuty i pojednania wszystkim wiernym. Swoim życiem ukazał, że pierwszym zadaniem każdego ochrzczonego jest dążenie do świętości. Miłość Boga i bliźniego realizował poprzez troskę o biednych, chorych i ludzi w podeszłym wieku oraz wspieranie wielu dzieł Kościoła. Już za życia cieszył się ogromnym szacunkiem wśród mieszkańców Suwałk i okolicy. Pozostając do końca kapłanem Diecezji Łomżyńskiej, sercem złączył się z Suwałkami, gdzie spędził 37 lat swego życia, wpisując się również w dzieje utworzonej w 1992 roku naszej Diecezji Ełckiej, ujmując i inspirując kapłanów i wiernych na wskroś ewangeliczną kulturą swego życia.
Ponieważ sława świętości, którą cieszył się już za życia, ujawniła się w niezwykły sposób także po jego śmierci i dlatego, że zostałem formalnie poproszony o rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego Sługi Bożego, aby ukazać Go jako przykład wspólnocie kościelnej, proszę wszystkich wiernych i każdego z osobna, aby poinformować mnie bezpośrednio albo poprzez Trybunał Diecezji Ełckiej (ul. 3 Maja 10, 19-300 Ełk) o wszystkich faktach, z których można w jakikolwiek sposób wnioskować i przeprowadzać dowody za lub przeciw sławie świętości wymienionego Sługi Bożego.
Zobowiązawszy się równocześnie zebrać, według norm prawnych, wszystkie pisma Jego autorstwa, polecam tym EDYKTEM wszystkim, którzy są w ich posiadaniu, aby dostarczyli z należną starannością wyżej wymienionemu Trybunałowi każde pismo, którego autorem jest Sługa Boży i które nie zostało jeszcze dostarczone postulacji sprawy.
Przypominam, że za "pisma" uważa się nie tylko dzieła drukowane, które już zostały zebrane, ale również listy, rękopisy, dzienniki i każde inne prywatne pismo Sługi Bożego. Tych wszystkich, którzy mają przywilej przechowywać oryginały, proszę o przedstawienie ich kopii odpowiednio uwiarygodnionych.
Postanawiam na koniec, aby niniejszy EDYKT został wywieszony przez okres dwóch miesięcy w Katedrze pw. św. Wojciecha BiM w Ełku, Konkatedrze pw. św. Aleksandra w Suwałkach i aby został opublikowany na łamach diecezjalnego miesięcznika Martyria.

Dan w Ełku, 5 lutego 2010 roku.
N.260/2010
+ Jerzy Mazur SVD
Biskup Ełcki

Ks. Antoni Skowroński
Kanclerz Kurii

Żródło: http://diecezja.elk.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=1670

Z galerii

Mądrości

Hbr 6,1-8

6
1 Dlatego pominąwszy podstawowe nauki o Chrystusie przenieśmy się do tego, co doskonałe, nie zakładając ponownie fundamentu, jaki stanowią: pokuta za uczynki martwe1 i [wyznanie] wiary w Boga, 2 nauka o chrztach2 i nakładaniu rąk, o powstaniu z martwych i sądzie wiecznym. 3 A i to uczynimy, jeśli Bóg pozwoli. 4 Niemożliwe jest3 bowiem tych - którzy raz zostali oświeceni, a nawet zakosztowali daru niebieskiego i stali się uczestnikami Ducha Świętego, 5 zakosztowali również wspaniałości słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, 6 a [jednak] odpadli - odnowić ku nawróceniu. Krzyżują bowiem w sobie Syna Bożego i wystawiają Go na pośmiewisko. Ziemia zaś, która pije deszcz często na nią spadający i rodzi użyteczne rośliny dla tych, którzy ją uprawiają, otrzymuje błogosławieństwo od Boga. 8 A ta, która rodzi ciernie i osty, jest nieużyteczna i bliska przekleństwa, a kresem jej spalenie4.