Parafia Matki Bożej Częstochowskiej

w Drygałach

{mosimage}1. Pokój wam!. Tymi słowami zmartwychwstały Chrystus pozdrowił swoich uczniów w Wieczerniku. W tym dniu uroczystym, który Pan uczynił, pozdrawiam Was i ja, Drodzy Diecezjanie, słowami Zmartwychwstałego: Pokój wam!. W tych słowach streszcza się Jego orędzie. Chrystus prawdziwie zmartwychwstał i przynosi całej ludzkości pokój. Oto Dobra Nowina Wielkiej Nocy. Pokój, który przyniósł Jezus na świat, jest owocem zwycięstwa nad śmiercią, piekłem i szatanem. Pokój, którego doświadczamy, jest wielkim darem Pana oraz źródłem miłości  i miłosierdzia. Dar Chrystusowego pokoju niesie pojednanie człowieka z Bogiem, z samym sobą, bliźnim oraz z całym światem. Aby ten dar otrzymać, trzeba jeszcze bardziej uwierzyć  w Zmartwychwstałego Pana. Tylko Chrystus może nadać kierunek naszemu życiu. Tylko Chrystus może napełnić nas nadzieją na przyszłość. On pragnie, byśmy byli świadkami Jego zmartwychwstania i budowniczymi pokoju.
2. Zmartwychwstał Pan prawdziwie. Świadkami Zmartwychwstania były niewiasty jerozolimskie oraz Apostołowie, którzy ujrzeli pusty grób i brali udział w chrystofaniach. Umocnieni pokojem Zmartwychwstałego Chrystusa dali świadectwo o Jego zmartwychwstaniu, niosąc orędzie pokoju, miłości i miłosierdzia aż po krańce ziemi. Sam św. Piotr to potwierdza: A my jesteśmy świadkami wszystkiego. Świadkami Zmartwychwstałego Chrystusa byli także ci, którzy przyjęli orędzie wielkanocne i przekazywali je z pokolenia na pokolenie. Niektórzy świadczyli o Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym aż do przelania krwi. To świadectwo niewiast jerozolimskich, Apostołów oraz braci i sióstr wszystkich stuleci my przyjmujemy z wiarą. Nasza wiara zbudowana jest na fundamencie tych pierwszych świadków Zmartwychwstałego Chrystusa i uczy nas, że w naszym życiu śmierć nie będzie miała ostatniego słowa, ponieważ naszą nadzieję złożyliśmy w Chrystusie.       

3. Dzisiejszy świat potrzebuje Chrystusa, Jego Ewangelii, Jego obecności, porządku wypływającego z Jego przykazania miłości, ażeby cieszyć się pokojem. Jesteśmy wezwani do dawania w naszych środowiskach świadectwa o Zmartwychwstałym Chrystusie, który jest obecny w Eucharystii. Dawać świadectwo, to żyć w łasce uświęcającej, często uczestniczyć we Mszy Świętej i adorować Najświętszy Sakrament. To powtarzać za pierwszymi chrześcijanami: Nie możemy żyć bez Eucharystii. Zachęcam Was w ten dzień, który Pan uczynił, abyście pośród różnych zajęć codziennego życia naśladowali uczniów zmierzających do Emaus. Słowami Apostołów: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił  zapraszajcie Jezusa Zmartwychwstałego, który objawia się przy łamaniu chleba. Umacniajcie się Chlebem eucharystycznym i z niego czerpcie siłę, by w dzisiejszym świecie dać świadectwo wierze oraz miłości Boga do człowieka i człowieka do Boga. Niech spotkanie ze Zmartwychwstałym Chrystusem, jakie przeżywacie w czasie każdej Mszy Świętej, przemienia Was w nowych ludzi, bardziej radosnych i miłujących się. Przeżywamy te święta w Roku Kapłańskim, uświadamiajmy więc jeszcze bardziej, że nie byłoby Eucharystii bez posługi kapłanów. Dlatego też posługę kapłanów otaczajcie modlitwą, życzliwością oraz wypraszajcie nowe, święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne.

4. Siostry i Bracia w Zmartwychwstałym Panu! Na święta Wielkiej Nocy życzę odwagi, pokoju i radości, jakie daje spotkanie z Jezusem Zmartwychwstałym, żywym oraz prawdziwym w każdej Mszy Świętej. Niech przez celebrowanie pamiątki naszego zbawienia wzmacnia się w nas nadzieja Zmartwychwstania i trwa w naszych rodzinach oraz w sercu każdego z nas. Idźcie w przyszłość z Chrystusem Zmartwychwstałym, stając się Jego świadkami.


+ Jerzy Mazur SVD
     Biskup Ełcki

Z galerii

Mądrości

Jr 31,23-35

Obietnica dla Judy


23 To mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela:
«Będzie się jeszcze powtarzać to słowo
w ziemi judzkiej, w jej miastach,
gdy odmienię ich los:
"Niech ci Pan błogosławi, niwo sprawiedliwości,
święta góro!"
24 Zamieszkają w tej ziemi Juda
z wszystkimi swymi miastami,
rolnicy i hodowcy bydła.
25 Bo pokrzepię spragnionego,
a każdego, co łaknie, nasycę».
26 Przy tym się obudziłem i spojrzałem,
a sen mój był mi przyjemny12.

Odnowienie Izraela i Judy a odpowiedzialność osobista


27 «Oto nadchodzą dni - wyrocznia Pana -
kiedy zasieję dom Izraela i dom Judy
nasieniem ludzi, nasieniem zwierząt13.
28 Tak samo jak czuwałem nad nimi,
by wyrywać i obalać,
burzyć, niszczyć i sprowadzać nieszczęście,
tak samo będę nad nimi czuwał,
by budować i sadzić14 - wyrocznia Pana.
29 15 W tych dniach nie będą już więcej mówić:
"Ojcowie jedli cierpkie jagody,
a synom zdrętwiały zęby",
30 lecz: "Każdy umrze za swoje własne grzechy;
każdemu, kto będzie spożywał cierpkie jagody,
zdrętwieją zęby".

Nowe Przymierze


31 16 Oto nadchodzą dni - wyrocznia Pana -
kiedy zawrę z domem Izraela <i z domem judzkim>
nowe przymierze.
32 Nie jak przymierze, które zawarłem z ich przodkami,
kiedy ująłem ich za rękę,
by wyprowadzić z ziemi egipskiej17.
To moje przymierze złamali,
mimo że byłem ich Władcą
- wyrocznia Pana.
33 Lecz takie będzie przymierze,
jakie zawrę z domem Izraela
po tych dniach - wyrocznia Pana:
Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa
i wypiszę na ich sercu18.
Będę im Bogiem,
oni zaś będą Mi narodem.
34 I nie będą się musieli wzajemnie pouczać
jeden mówiąc do drugiego:
"Poznajcie Pana!"
Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego
poznają Mnie19 - wyrocznia Pana,
ponieważ odpuszczę im występki,
a o grzechach ich nie będę już wspominał».

Niezmienność losu Izraela


35 20 To mówi Pan,
który ustanowił słońce, by świeciło w dzień,
[nadał] prawa księżycowi i gwiazdom, by świeciły w nocy,
który spiętrza morze, tak że huczą jego bałwany,
imię Jego Pan Zastępów!