Parafia Matki Bożej Częstochowskiej

w Drygałach

{mosimage}Mało kto wie, że programiści, informatycy i sam Internet mają swojego patrona. Jest nim św. Izydor, który prawdopodobnie pochodził z okolic Murcji w Hiszpanii.

Jak dowiadujemy się z "Wykazu ksiąg św. Izydora", księgi autorstwa Brauliona z Saragossy, późniejszy Doktor Kościoła był nietuzinkową postacią. Jako dziecko nie był pilnym uczniem, nie przepadał za szkołą i nie łaknął wiedzy. Stał się jednak prekursorem idei Internetu, czyli magazynowania, porządkowania i dzielenia się wiedzą z najróżniejszych dziedzin. Jego wielkim dziełem była dwudziestotomowa "Etymologia" – synteza ówczesnej wiedzy o świecie.

Godny uwagi jest nie tylko sam fakt, iż dzieło Doktora Kościoła zawiera blisko osiem tysięcy haseł, które są przykładem wielkiej wiedzy i erudycji twórcy. To jednak, do decyduje o wyjątkowości "Etymologii" jest chęć zhierarchizowania i uporządkowanie wiedzy jako takiej. Dzieło w oryginale nazywało się "Etymologiarum libri XX seu Origines" i było próbą stworzenia pierwszej naukowej encyklopedii. Jednocześnie pozostawało odpowiednikiem idei, którą kierowali się Larry Page i Sergey Brin, twórcy google. Pomysł stworzenia "wyszukiwarki" internetowej opartej o analizę powiązań hipertekstowych był przecież w swoim założeniu bardzo zbliżony do pomysłu Izydora.

Można domniemywać, iż to właśnie ta praca biskupa-encyklopedysty stała się podstawą decyzji podjętej w okresie pontyfikatu Jana Pawła II, w 1997 roku. Wówczas to Papieska Rada do Spraw Środków Społecznego Przekazu, która ogłosiła świętego Izydora patronem Internetu, internautów i informatyków. Warto przy okazji nadmienić, iż Kościół Katolicki od dawna docenia wagę Internetu, wyraził to m. in. Jan Paweł II, kiedy powiedział: "Nowy świat cyberprzestrzeni pobudza Kościół do uczestnictwa w tej wspaniałej przygodzie, jaką jest wykorzystanie potencjału nowych technologii w dziele głoszenia Dobrej Nowiny".

Jako ciekawostkę można potraktować fakt, iż kiedy w 1996 roku Watykan uruchomił swoją stronę internetową, obsługujące ją trzy serwery nazwano imionami Archaniołów: Gabriela, Michała i Rafała. Dla zainteresowanych postacią, jeszcze modlitwa do św. Izydora:

 

 

Wszechmocny i wieczny Boże,
Który stworzyłeś nas na Twoje podobieństwo
i poleciłeś nam szukać, przede wszystkim, tego co dobre,
prawdziwe i piękne,
szczególnie w Boskiej Osobie Twego Jednorodzonego Syna,
Pana naszego Jezusa Chrystusa,
pomóż nam, błagamy Ciebie,
przez wstawiennictwo św. Izydora, biskupa i doktora,
abyśmy podczas naszych wędrówek w internecie
kierowali nasze ręce i oczy tylko na to, co podoba się Tobie
i traktowali z miłością i cierpliwością
wszystkie te osoby, które spotkamy
przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Święty Izydorze, módl się za nami!

Autorem modlitwy jest J.T.Zuhlsdorf


Za Portalem Internetowym: Wirtualna Polska

Pochodził z rodziny, która liczy kilku świętych: św. Leandra i św. Fulgencjusza - braci św. Izydora, oraz św. Florentynę - ich siostrę. Wśród nich najsłynniejszym jest św. Izydor.

 Izydor pochodzi prawdopodobnie z Nowej Kartaginy w Murcji, ze znakomitej rodziny rzymsko-hiszpańskiej. W czasie najazdu cesarza wschodniorzymskiego na Hiszpanię jego ojciec, Sewerian, miał z żoną i dziećmi uciec do Sewilli w roku 554, gdzie w tym samym roku miał mu się urodzić św. Izydor. Św. Izydor jako chłopiec nie lubił nauki, a zdobywanie wiedzy nie było jego ulubionym zajęciem. Po rychłej śmierci rodziców wychowaniem młodszego rodzeństwa zajął się najstarszy brat, św. Leander, który był wówczas arcybiskupem w Sewilli. Ariański król Wizygotów, Leowigild skazał też na wygnanie św. Leandra (584), pozbawiając go stolicy biskupiej. Po śmierci św. Leandra św. Izydor został wybrany na jego miejsce metropolitą Sewilli. Przez 35 lat rządził archidiecezją, umacniał Kościół w Hiszpanii, zwołując synody, tworząc szkoły i domy zakonne. Uważał, że należy kształcić młodzież, przekazując jej na wszelkie sposoby wiedzę, aby była mądra i pobożna. Na synodach uchwalano prawa, dotyczące karności religijnej i życia kościelnego. I tak na synodzie narodowym w Toledo (633) ułożono symbol wiary, który przez długie wieki był odmawiany w liturgii nie tylko w Hiszpanii, ale poza jej granicami. Ustalono również dla całego państwa jednolitą liturgię i wyznaczono stałe terminy dla synodów. Mówiono o świętym, że polotem dorównywał Platonowi, wiedzą - Arystotelesowi, wymową - Cyceronowi, wszechstronnością - Dydymowi, powagą - św. Hieronimowi, nauką - św. Augustynowi, a jego świętość życia porównywano do <św. Grzegorza Wielkiego.

Zostawił także trwały ślad w literaturze kościelnej. Św. Bralion, jego uczeń i sekretarz, wymienia 20 zostawionych przez św. Izydora dzieł. Zwalczał w nich arianizm, zostawił wykład prawd wiary i moralności, pisał o dziejach Gotów i Wandali, którzy opanowali jego kraj. Napisał Chronica Maiora, książkę o cudach natury, której treścią są wydarzenia od stworzenia świata, największym wszakże dziełem, jakie zostawił, to Codex etimologiarum - próba pierwszej naukowej encyklopedii, ogólnej syntezy wiedzy, jaką za jego czasów posiadano. Zaginęły listy Świętego.

Przed śmiercią kazał zanieść się do katedry i w obecności biskupów sufraganów (pomocniczych), kapłanów i ludu zdjął swoje szaty biskupie, a wdział pokutny wór, głowę posypał popiołem i zalany łzami odbył spowiedź publiczną. Błagał, by mu odpuszczono jego przewiny i zaniedbania, i by się za niego modlono. Potem przyjął Komunię Świętą i pożegnał się ze wszystkimi pocałunkiem pokoju. Zaniesiony do swojej izby, zmarł po 4 dniach 4 kwietnia 636 roku, w wieku 82 lat.

W roku 1063 jego relikwie przeniesiono do Leónu, gdzie spoczywają do dziś.

Św. Izydor z Sewilli uchodzi za najwybitniejszego z biskupów-świętych, jakich wydała Hiszpania. Podczas, gdy Jan Chryzostom uważany jest za największego kaznodzieję Kościoła Wschodniego, tak Izydor postrzegany jest często za autora najpiękniejszych i najcelniejszych kazań Kościoła Zachodniego. Kanonizacja formalna św. Izydora z Sewilli odbyła się dopiero w 1598 roku, kanonizował go Klemens VIII . W 1722 papież Innocenty XIII ogłosił św. Izydora doktorem Kościoła.

Jego wspomnienie liturgiczne przypada 4 kwietnia.

Sentencje z dzieł św. Izydora

"Ucz się, jak gdybyś miał żyć wiecznie, żyj – jak gdybyś miał umrzeć jutro"

 "Na początku słuchaj. Zabieraj głos jako ostatni. Ostatnie słowo jest więcej warte niż pierwsze."
 "Prawda jest wyższa nad prawdziwym, bowiem prawdziwe wywodzi się z prawdy"
 "Nauczania powinny się odznaczać poprawnością, prostotą, otwartością, powagą i skromnością, dalej: taktem i wdziękiem. Do każdego trzeba przemawiać indywidualnie, w zależności od jego stanu i poziomu moralnego. A więc kaznodzieja powinien wprzód przemyśleć, co ma mówić, do kogo, kiedy i w jaki sposób."

"Niesprawiedliwy to ktoś, kto źle używa swoich dóbr, albo uzurpuje sobie cudze dobra, albo do tego co posiada, doszedł w sposób niesprawiedliwy."

"O godna opłakiwania głupoto nieszczęśliwych żydów! Oto ani nie rozumieją na podstawie autorytetu Starego Testamentu przyjścia Zbawiciela, ani kiedy On przychodzi oni Go nie uznają. Czytają o nawróceniu pogan, a ze swego odrzucenia w najmniejszym stopniu się nie zawstydzają. Przestrzegają Szabatu, o którym wiedzą na podstawie świadectwa Pisma świętego, że jest zniesiony. Kultywują obrzezanie ciała ci, którzy utracili czystość serca."(O wierze katolickiej przeciw żydom)

łac. "O infelicium Judaeorum deflenda dementia! Ecce Salvatoris adventum nec Testamenti Veteris auctoritate intelligunt, nec eum venisse accipiunt. Gentium conversionem legunt, et de sua reprobatione minime confunduntur. Sabbati observationem suscipiunt, quam reprobatam Scripturae testificatione cognoscunt. Circumcisionem carnis venerantur, qui cordis munditiam perdiderunt." (De fide catholica contra Judaeos)

Przysłowia ludowe związane z dniem jego dorocznego wspomnienia

  • "Na Izydora - pusta komora";
  • "Na św. Izydora domem staje się obora"
  • "Na św. Izydora, bywa często chłodna pora";
  • "Na św. Izydora - na bociana pora".
  • Z galerii

    Mądrości

    Hbr 3,1-6

    Wyższość Chrystusa nad Mojżeszem

    3
    1 Dlatego, bracia święci, uczestnicy powołania niebieskiego, zwróćcie uwagę na Apostoła i Arcykapłana naszego wyznania, Jezusa, 2 bo On jest wierny Temu, który Go uczynił, jak i Mojżesz w całym Jego domu1. 3 O tyle nawet większej czci godzien jest od Mojżesza, o ile większą cześć od domu ma jego budowniczy. 4 Każdy bowiem dom jest przez kogoś zbudowany, a Tym, który zbudował wszystko, jest Bóg. 5 I Mojżesz wprawdzie był wierny w całym domu Jego, ale jako sługa na świadectwo tego, co miało być powiedziane; 6 Chrystus zaś, jako Syn, był nad swoim domem. Jego domem my jesteśmy, jeśli ufność i chwalebną nadzieję aż do końca wytrwale zachowamy.